W ramach prac budowy sieci kanalizacji sanitarnej na inwestycji pn: „Kontynuacja ochrony Torfowiska Zapadź i zbiornika GZWP 346 poprzez budowę sieci kanalizacji sanitarnej w sołectwie Góra, Gmina Miedźna Etap II, III, IV” współfinansowanej ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2007-2013, Priorytet V. Środowisko, Działanie 5.1 Gospodarka wodno-ściekowa, wykonuje się przewierty sterowane.

Przewiert sterowany jest metodą bez wykopowa ułożenia kanału kanalizacyjnego w gruncie pod przeszkodom (np: droga, budynek itd.) zgodnie z wcześniej zaprojektowaną trasą.


TECHNOLOGIA WYKONANIA PRZEWIERTU STEROWANEGO:

Głowica wiercąca z płytką sterującą zamocowana do pierwszej żerdzi zostaje ustawiona pod odpowiednim kątem natarcia w otworze pilotażowym i rozpoczyna wwiercanie się w gruncie. Sukcesywnie do przesuwającej się w głąb ziemi pierwszej żerdzi zostają dołączone następne. Głowica wiercąca posiada zainstalowaną sondę, która na bieżąco informuje - pracownika dokonującego pomiarów oraz operatora wiertnicy - o parametrach przewiertu (głębokość, pochylenie głowicy).
Dane wysyłane są drogą radiową lub w przypadku silnych zakłóceń generowanych przez źródła zewnętrzne (np. linie energetyczne) poprzez kabel umieszczony wewnątrz żerdzi nazwany sondą kablową. Sterowanie polega na odpowiednim połączeniu ustawienia głowicy, obrotu i posuwu przekazywanego od wiertnicy poprzez żerdzie wiertnicze. Jeśli zostanie napotkana nieoczekiwana przeszkoda, jest możliwość wycofania kilku żerdzi i zmiany kierunku pracy wiertnicy w celu jej ominięcia. Operatorzy wiertnic, potrafią wyprowadzić przewiert pilotażowy z dokładnością do kilkunastu centymetrów w oczekiwanym miejscu. W czasie wykonywania wiercenia dozowana jest automatycznie poprzez żerdzie wiertnicze i dysze umieszczone na głowicy wiercącej płuczka bentonitowa. Jej funkcją jest urabianie gruntu, wypłukiwanie urobku z otworu, chłodzenie głowicy, smarowanie zewnętrznych ścian żerdzi wiertniczych.
ROZWIERCANIE OTWORU
Rozwiercenie otworu do zaplanowanego wcześniej rozmiar

TECHNOLOGIA WYKONANIA ROZWIERCANIA OTWORU
Przewiert pilotażowy osiągnął punkt końcowy przewiertu. W tym momencie zostaje zdemontowana głowica wiercąca. Następnie w miejsce głowicy jest montowany osprzęt służący do powiększenia otworu – ROZWIERTAK.
Rozwiertak zostaje wwiercany i przeciągany w kierunku maszyny. Proces rozwiercania może być dokonywany kilkakrotnie montując za każdym razem inną średnicę rozwiertaka. Jest on zależny od rodzaju i średnicy planowanej do przeciągnięcia rury, warunków geologicznych oraz długości przewiertu i powinien być większy od rury o 25%-80%. Po zakończeniu cyklu rozwiercania zostaje - od strony maszyny - zdemontowany rozwiertak. Podczas rozwiercania, podobnie jak przy przewiercie pilotażowym, cały czas jest podawana płuczka wiertnicza (wypływająca przez dysze umieszczone na ścianach rozwiertaka). Podstawowe zadania płuczki w tym etapie przewiertu to: wynoszenie urobku z otworu, pomoc w urabianiu jego ścian, chłodzenie rozwiertaka, stabilizacja ścian otworu. Ważnym elementem tego etapu jest kontrola i zachowanie się wypływu płuczki (wraz z urobkiem) z rozwiercanego otworu.
PRZECIĄGANIE RURY
Wprowadzenie w wykonany otwór rury lub wiązki rur
TECHNOLOGIA WYKONANIA PRZECIĄGANIE RURY

Końcowym etapem wykonania przewiertu jest przeciąganie rury. W należycie przygotowany otwór (rozwierceniu do pożądanej średnicy, ustabilizowaniu jego ścian, oczyszczeniu jego "światła" na całej długości przewiertu) możemy przestąpić do wciągania wcześniej przygotowanego całego odcinka rury. Do rozwiertaka (wyposażonego w krętlik, uniemożliwiający przenoszenie się ruchu obrotowego na ciągnięte elementy) zaczepiamy rurę, na której koniec wcześniej montujemy głowicę ciągnącą. Przygotowany tak rozwiertak wraz z rurą, przeciągamy przez otwór (ten etap musi być przeprowadzony w ruchu ciągłym - przerwy nie powinny być dłuższe niż niezbędne jak np. rozkręcenie i demontaż żerdzi na wiertnicy).